Рада вітаць вас на старонцы маіх вершаў. Я пiшу пра тое, што бачу вакол сябе, што нагадваюць мне мае ўспаміны, што кранае маё сэрца, што прыцягвае мой погляд. Пішу на беларускай і рускай мовах, але я сама беларуска, я пішу пра Беларусь і беларусаў, таму называю свае вершы беларускімі. Буду рада, калі вам спадабаецца чытаць мае творы.

Мае імя — Антаніна Адамаўна Рыбалка. Жыву я ў вёсцы Муляраўка, што недалёка ад Петрыкава, у Беларусі. Больш падрабязна пра мяне можна прачытаць на старонцы аўтара.

Ніжэй змешчаны адзін з маіх вершаў — выпадкова абраны сярод іншых. Прыемнага чытання! :)

Ландыш

Как-то днем весеннею порою Лучик солнца землю отогрел, На лесной поляне под сосною Ландыш появиться захотел. Трудно из-под грунта пробивался, Поднатужился еще чуть-чуть, Но на тонкой ножке зашатался, Голову склонил земле на грудь. Словно поклонился всем солдатам, Кто не встанет больше из земли. Патриотам, молодым ребятам, Жертвам страшной мировой войны. Льется со звоницы скорбь святая, Ранит душу и тревожит высь... Ты молись за тех, кто нас спасая, Не жалея отдал свою жизнь! Чтоб их подвиг вечно жил в народе, Была мирной каждая весна, Маленькая девочка героям К памятнику ландыш принесла.
Убачылі памылку або недакладнасць у тэксце? Вылучыце яе мышкай і націсніце Ctrl+Enter