Рада вітаць вас на старонцы маіх вершаў. Я пiшу пра тое, што бачу вакол сябе, што нагадваюць мне мае ўспаміны, што кранае маё сэрца, што прыцягвае мой погляд. Пішу на беларускай і рускай мовах, але я сама беларуска, я пішу пра Беларусь і беларусаў, таму называю свае вершы беларускімі. Буду рада, калі вам спадабаецца чытаць мае творы.

Мае імя — Антаніна Адамаўна Рыбалка. Жыву я ў вёсцы Муляраўка, што недалёка ад Петрыкава, у Беларусі. Больш падрабязна пра мяне можна прачытаць на старонцы аўтара.

Ніжэй змешчаны адзін з маіх вершаў — выпадкова абраны сярод іншых. Прыемнага чытання! :)

Крыніца

Стаялі ля дарогі тры вярбы, А каля іх струменіла крыніца. Крыштальнае халоднае вады Вандроўнік мог заўжды з яе напіцца. Расказвае павер’е , што ішла Мадонна па Палессі, смуткавала. І на зямлі, дзе падала сляза, Чароўная крыніца ўзнікала. Струменіліся з гэтых пор яны, Вадой гаючай шчодра частавалі. Ішлі гады, праходзілі вякі, Крыштальныя крыніцы не знікалі. Адна з іх напаіла тры вярбы, Пакуль прыйшлі аднойчы злыя людзі. Скрамсалі дрэвы, а галлё тады Па-варварску ёй кінулі на грудзі. Прырода-маці, таго болю ты, Знявагі і абразы не сцярпела. Чароўны знік струменьчык назаўжды, Крыніца гэтым летам абмялела. Ішлі гады, праходзілі вякі, Гаючыя крыніцы не знікалі. Шкада, што ад бязбожае рукі Адну такую мы не ўратавалі.
Убачылі памылку або недакладнасць у тэксце? Вылучыце яе мышкай і націсніце Ctrl+Enter