Рада вітаць вас на старонцы маіх вершаў. Я пiшу пра тое, што бачу вакол сябе, што нагадваюць мне мае ўспаміны, што кранае маё сэрца, што прыцягвае мой погляд. Пішу на беларускай і рускай мовах, але я сама беларуска, я пішу пра Беларусь і беларусаў, таму называю свае вершы беларускімі. Буду рада, калі вам спадабаецца чытаць мае творы.

Мае імя — Антаніна Адамаўна Рыбалка. Жыву я ў вёсцы Муляраўка, што недалёка ад Петрыкава, у Беларусі. Больш падрабязна пра мяне можна прачытаць на старонцы аўтара.

Ніжэй змешчаны адзін з маіх вершаў — выпадкова абраны сярод іншых. Прыемнага чытання! :)

Дуб

Ля ракі шырокай, у квяцістым лузе Дуб стаіць магутны. Ва ўсёй акрузе (Гэта вам клянуся) роўні ён не мае, Некалькі стагоддзяў з небам размаўляе. Колькі векапомных дуб падзей адзначыў, Колькі давялося перажыць нястачы?!. Злых часін ваенных буры наляталі, Перуны нямала полымем лізалі. Курчылася лісце, падалі галіны, У раі асколкаў ледзьве дуб не гінуў. Толькі на здзіўленне і на радасць свету Ён і сёння ў яркі аксаміт адзеты. I яго не зрушыць аніякай сілай, Бо карэнні дуба ў зямлі радзiмай.
Убачылі памылку або недакладнасць у тэксце? Вылучыце яе мышкай і націсніце Ctrl+Enter